شعر آقا سلامت می کنم

شعر شُکوه اربعین

شُکوه اربعینیکی نهضت شدست برپا، از آن سوگ و غم عُظمیچو سیلابی خروشان است، همه زُوّار آن مولاچه پرشور است این نهضت، چه زیبا هست این اخلاصپس از زیبایی آن ظهر[1]، شکوه اربعین حالاشکوه اربعین دیدم، به هنگام خلوص خلقبه رهپیمایی زائر، به مهمانداری آنهاشکوه اربعین دیدم به آن جمعیت پرشوربه آن موج پر از احساس، به آن بغض دل شیداشکوه اربعین دیدم، به هر موکب، به هر منزلبه هر تیر و عمود ره، به آن گرمای در صحرایکی ظرف غذا بر سر، یکی تعارف زند بر آبیکی گرد رهی شوید، یکی دستی زند بر پایکی منزل همه خواند، یکی شوید لباس خلقیکی با شوق دم میکرد، همه چای عراقی رایکی آرد گلاب از پیش، یکی اسفند دهد بر دودیکی قرآن بگیرد سر، یکی شربت و یا خرماهمه حاجت به دل دارند، همه امید به نور حقدل بشکسته آوردند به نزد عُروَتُ الوُثقی[2]چو پیمودند این ره را، پیاده با دلی مشتاقپس از ابن مظاهرها، همه گشتند جابرها[3]هوای اربعین...