شعر آقا سلامت می کنم

شعر نقاب

نقاببه هر صبحی که روز از نو، شود از حکم یزدانیبه هر مُلکی و آبادی، به هر بزمی و میدانیمرام آدمی باشد، نقاب بر چهره بنشانَدگهی از روی حیلت یا، فریب و بازیگردانییکی از بهر خوشرویی، یکی از بهر حرف خَلقیکی از بهر طَمّاعی، یکی از فقر ایمانییکی در دل پر از درد است، ولی در چهره اش لبخندیکی در دل پر از کفر است، ولی مُهری به پیشانییکی باشد شریک دزد، و گَه با قافله همراهیکی خائن به این خاک است، ولی گوید من ایرانییکی از روی ناپاکی، دهد بویی چونان مردارولی خوشبو کند خود را، به آن عطر خراسانییکی در کار خلق و ناس، دمادم فتنه انگیزدیکی چهره نماید چون، فلان عالم ربّانی[1]یکی شال کمر بسته، که ویرانت نماید لیکبه ظاهر مِهر او بینی، بر آن احوال تو حیرانییکی بار گنه دارد که صد فیل زیر آن مانده[2]عجب دارم از آن چهره، نبود در او پشیمانیگهی بر خود بگویم مَرد، بس است این حفظ ظاهرهازِ چه بازیگری کردی؟ در آن ...