شعر آقا سلامت می کنم

شعر سکوت

سکوتما همه خود را بدانیم عاقلی بی اشتباهبر تمام خلق و ناس دائِم بگوییم راه و چاهغافل از آنیم که چرخ روزگار چرخیدنی استنقطه ی اوج و حضیض[1]، هر لحظه اش ما و منی استسعدیا رحمت تو را باشد از آن پند گران[2]دُرّ گفتارت بشد اندیشه ای در هر زمانچون تورا دردی بیفتد از گذار روزگاریا که استیصال[3] عالم بر روانت گشت سواراز سر تصمیم ناگه یا که از علم قلیلانتخاب اشتباه بر طالعت گردد دلیلسود و مایه هر دو یکجا از کَفَت بیرون بگشتسبزه زار ثروتت ناگه بگشت خشکیده دشتدرد خود در سینه پنهان کن، مگو آن را به کَسچون که کس، ناکس بگردد در گذار عمر چه بسآن زمان است که دو درد بر سینه ات آید فرودهم که درد آن ضرر، هم طعنه ی خلق از عنودشایدَت در آن میان باشد یکی دلسوز و یاریا که از روی محبت گویدَت چاره به کارلیک که جمله تقطَئِه[4] گویند بر آن احوال توکِی کسی یاری کند بر آن دگرگون حال تو؟چاره را در خود بیاب و جستجو از ک...